از جمله اقداماتی که در بسیاری از مناطق خشک و نیمه خشک جهان مورد توجه ویژه است جنگل کاری جهت ایجاد بادشکن و کمربند حفاظتی است. ایجاد بادشکن یکی از شیوه های اصولی برای کنترل فرسایش بادی است. بادشكن در واقع به منظور حفاظت از مزارع، باغات،حيوانات خانگی و ساختمان ها در برابر آثار سوء بادهای شدید ایجاد می شود. بادشکن و کمربند حفاظتی در واقع مانعی است که عمود بر جهت باد کاشته می شود. گفتنی است که بادشکن وقتی نقش خود را خوب ایفا می کند که به طور صحیح طراحی شود و دائما در حالت بهینه نگهداری شود.
مزایای شبکه های بادشکن :
یکی از اهداف اصلی ایجاد بادشكن حفاظت از محصولات کشاورزی در برابر آسیب های فیزیکی ناشی از باد است. سایر مزایای بادشکن عبارت است از اینکه
1-بادشکن سرعت باد را کاهش می دهد و در نتیجه فرسایش را محدود می کند. این کاهش حدود ۶۰ درصد سرعت باد در پشت بادشکن تراواست.
2. در تغییر میکروکلیمای محلی و افزایش عملکرد گیاهان زراعی مؤثر است.
3. خسارت ناشی از آثار مکانیکی باد را کاهش می دهد.
4. از حیوانات اهلی حفاظت می کند و بازدهی دام ها را افزایش می دهد.
5. خوراک، هیزم و زیستگاه برای حیات وحش به وجود می آورد.
6. تبخیر آب از خاک و نیز تعرق گیاهان را کاهش می دهد.
۷. اختلاف شدید دما را تعدیل می کند.
یکی از گونه های گیاهی مناسب جهت ایجاد بادشکن در مناطق خشک گیاه قره داغ می باشد .این گیاه چوبی، بسیار منشعب و دارای شاخه های خشن و خار مانند می باشد. گل آذین آن بصورت گرزن دم عقربی بوده و تشکیل میوه های شفت می دهد. غالبا رشد گیاه قره داغ با باز شدن برگ ها در اوایل اردیبهشت ماه آغاز می شود و در اوایل مهر ماه با ریزش برگ ها و خزان کردن پایان می یابد. بررسی های به عمل آمده نشان می دهند که خاک های با بافت سبک شرایط بهتری را برای رشد و استقرار این گیاه فراهم می کنند. شوری باعث کاهش رشد شده بطوری که در فشار اسمزی ۲۵ اتمسفر میزان تولید شاخه و برگ این گیاه ۵۰ درصد کاهش پیدا نموده ، ولی تأثیر سوئی در استقرار گیاه ندارد. لازم به ذکر است گیاه قره داغ در مقایسه با اکثر گیاهان هالوفيت و پساموفیت ایران از برتری خاصی برخوردار است زیرا این گیاه قادر است علاوه بر تحمل شوری های بالا، در خاک های ماسه ای و حتی ماسه های روان نیز رشد کند. یکی از ویژگی های خاص رویشی این گیاه قابلیت گسترش آن بر روی زمین است. این ویژگی موجب بقا و استقرار دائمی گیاه از طریق ایجاد ریشه های نابجا شده و عامل اصلی بقای قره داغ روی تپه های شن می باشد.
این گیاه یک بوش بسیار شاخه ای است که حداکثر تا ارتفاع دو و نیم متر رشد می کند. رنگ برگ ها مایل به خاکستری و قرمز است. دارای گل های کوچک و سفید رنگ و در پایه های کوتاه است. میوه هایش تقریبا بصورت مثلثی است بعد از رسیدن به رنگ قرمز در می آید و حدودا قطری برابر با ۵ تا ۱۰ میلی متر دارد.این گیاه مقاوم به شوری و خشکی است و به طور معمول در خاک های خشک و شور رشد می کند و می تواند در تثبیت خاک های خشک کمک کند.
